Heel de aarde
Had u dat nou ook, de laatste weken? Dat zodra u de kerkzaal binnenkwam, er iets kriebelde aan de rand van uw blikveld? En kon u vervolgens óók geen weerstand bieden aan die kriebel, aan die onweerstaanbare drang - namelijk om u onder te dompelen in de zintuigelijke achtbaan van kleur, lijn en vorm die onze kerk een maand lang te bieden had?
Een terugblik
Kijk. Daar gaat u. Argeloos loopt u de kerkzaal in, en… boem! Geen houden meer aan. Uw oog wordt getrokken naar vingers waar iets groens uit groeit, vervolgens raakt u in de war door een mysterieuze man die echt denkt dat het gaat regenen in de woestijn, een zwaluw scheert vlak over uw hoofd en dan raakt u verstrikt in woeste rode kronkels.
Zodra u zich los heeft geworsteld ontwaart u een vergezicht van een betere en mooiere wereld, wordt u opgetild door handen die ook de wereld omhoog heffen en weer even later wandelt u door het bos, waar u in beslag wordt genomen door het ritme van boomtakken. Net als u bijna uitglijdt over de rommel die zich onder onze planeet heeft verzameld, wordt u meegesleurd in een aangrijpende video en klinkt er ergens verderop het gerinkel van scherven die even later met ragfijne draden weer aan elkaar blijken geknoopt. U komt tot stilstand bij een kleurig landschap en vanuit uw ooghoeken ziet u iets glinsteren van goud...
Klinkt bekend, toch?
NEE? NIET? Ocharme, wee die mens! Dan heeft u waarlijk iets gemist!
En het was toch nauwelijks te missen: ik heb het natuurlijk over de expositie van Ars Pro Deo die de afgelopen maand in onze kerk te zien was. Een diverse verzameling beelden - beelden die verwarden, verwonderden, irriteerden, troostten, schuurden, ontroerden. Beelden die vroegen stil te staan, na te denken, een standpunt in te nemen. Beelden van 22 kunstenaars die hun visie gaven op het thema ‘Heel de Aarde’: beeldend bewogen met de schepping.
Of het de moeite waard was? Een paar cijfers en een paar reacties.
Los van de kerkgangers die na de kerkdiensten hun ogen, hoofden en harten de kost konden geven, waren er meer dan 100 bezoekers. Van jong (basisschoolklassen, catechisanten) tot oud, individueel of in groepen, van binnen en buiten de kerk. Van dichtbij en bepaald niet naast de deur (Dronten!).
Maar, belangrijker: maakte het iets los?
‘Inspirerend!’ (bezoeker uit Schaarsbergen).
Dat woord kwam vele malen terug.
‘Stimulerend voor de bezinning vanuit gelovig perspectief: heel de Aarde. Wat een mooie titel!’ (gemeenteleden, 74 en 74 jaar).
‘Laten we zuinig zijn op de aarde met alles wat we kunnen, ook al is het klein’ (bezoeker uit Klarendal).
‘Heel de Aarde, een opdracht en een belofte. Vragen, geen antwoorden – daarvoor dank aan alle kunstenaars!’ (bezoeker).
‘Je moet vaker kijken, dan ga je het beter begrijpen’ (gemeentelid, 87 jaar).
‘Indrukwekkend en confronterend!’ (bezoekers).
‘Het riep veel gesprek en gedachtewisseling op’ (gemeenteleden die gastheer en gastvrouw waren, 79 en 75 jaar).
‘Het geheel, alle verschillende invalshoeken, maakte het indrukwekkend. Gaaf dat dit kan in de kerk’ (gemeentelid, 53 jaar).
‘Mooi. Laagdrempelig door de diversiteit – de kinderen vonden het ook erg leuk’ (gemeentelid, 41 jaar, met kinderen van 9, 7 en 4 jaar).
‘Fijn dat er, naast het luisteren, nu ook iets te zien viel in de dienst’ (gemeentelid, 47 jaar).
En tenslotte:
‘Hartelijk dank voor de moeite om ons bewustzijn te vergroten!’ (gemeenteleden, 48 en 47 jaar).
En daar sluit ik me bij aan.
Mocht u het nou heus gemist hebben (ocharme – ga alsnog! In Zaltbommel, Utrecht of Venlo bijvoorbeeld, https://arsprodeo.nl/heel-de-aarde/), laat dan in ieder geval de titel even op u inwerken: heel de aarde. En bedenkt u zich eens: wat kunnen we doen, wat kan ik doen, om de aarde, die prachtige schepping, te helen?
Barbara